คอลัมน์ ลอดด๊ากซ์

ตอน เกือบตาย

โดย ป๋อง กพล ทองพลับ 

PONGTHESHOCK@HOTMAIL.COM

        สวัสดีเจ้าข้าเอ้ย....วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกเจ็ด...เฮ้ย!! โกแปด..!! เฮ้ย!!โกหก อ่ะถูกแว๊ว!!! นิดๆ หน่อยๆ เอาไว้ก่อน เรียกรอยยิ้มมุมปาก เผลอแป๊บเดียวมาเจอกันอีกครั้ง

        กับคอลัมต์โรคจิตร วิปริต หื่นกาม ป๋อง กพล คนเกิดวันจัน..... ลอดด๊ากซ์ มาแล้วก๊าบ

        ไม่รู้คนอื่นเค้าเขียนอะไรยังไงบ้าง แต่ก็เอาเหอะสนุกดี อย่างน้อย ตรงนี้ก็เหมือนช่องทางระบายออก กับความรู้สึก ต่างๆ นานา กับทีมโปรดของเรา ได้ชมบ้าง ได้ด่าบ้าง ได้บ่นบ้าง อะไรประมาณนี้แหละ

        จั่วหัวเที่ยวนี้ เล่นกับความตาย ใครตายแล้วยกมือขึ้น ว้าย!! ถ้ามีใครยกมือขึ้นมา ก็ตัวใครตัวมันล่ะคร้าบบบบบ

        พูดถึงอารมณ์เกือบตายของผม ก็มีอยู่หลายหนเหมือนกันนะ ส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับน้ำ และ ท้องถนน เนี่ยแหละ ที่เกือบพรากชีวิต กพล ทองพลับ ไปซะแล้ว

        เช่นครั้งนึงสมัยวัยรุ่น เกือบตาย จากการไปเล่นน้ำบ้านเพื่อน ออกตัวก่อน ผมเป็นคนว่ายน้ำไม่เป็น แต่ถ้าไหว้น้ำน่ะ..สบาย ว้าย!! จะบ้ารึป่าว ซึ่งเพื่อนฝูงก็ไม่รู้ ไอ้เราก็ไม่กล้าบอก....อาย กลัวมันล้อ

        แต่ด้วยความซ่า หรือโง่ก็ไม่รู้ พอไปถึงบ้านเพื่อน ซึ่งบ้านแมร่ง รวยมาก มีสระน้ำในบ้าน...อ้อ!! ลืมบอกว่าพี่สาวมันสวยและเอ๊กซ์โคตรๆ ผมแอบมองหน้าอกพี่สาวมันบ่อยๆ ซึ่งพี่มันก็ไม่ได้ว่าอะไร...สงสัยจะชอบแอบโชว์อึ๋ม อิอิอิ พวกเราก็เลยชอบไปบ้านมัน

        เจ้ย!! กลับมาเรื่องเกือบตายนี้ก่อน ชอบออกทะเลประจำ พอผมเห็นสระน้ำบ้านมันเท่านั้นแหละ ถอดกางเกงได้โดดลง...ตูม! ซึ่งในใจคิดว่าสระน้ำบ้านคน มันคงไม่ลึกหรอก

        ที่ไหนได้...ฉิบหายยยยยย แล้วคร้าบ ลึกมาก ลึกมากๆๆ แล้วไอ้ความที่เราว่ายน้ำไม่เป็น ดำน้ำไม่ได้ ไม่รู้วิธีพยุงตัว ขึ้นจากน้ำ ร่างกายมันค่อยๆ ดำดิ่งลงไปเรื่อยๆ ได้ยินเสียงมาจากข้างบนว่า

        เฮ้ย!! ไอ้ป๋องแมร่งเก่งว่ะ แมร่งเจ๋งโว้ย แต่ตอนนั้นอยากบอกพวกมรึงว่า “ช่วยกูด้วยยยยยย” กูกำลังจะจมน้ำตายแล้ว อ้ายเชี่ย!

        สักแว๊บ เหมือนมันได้ยินหรือ ดวงของผมยังไม่ถึงที่ตาย เหมือนพวกมันจะรู้ว่าผมว่ายน้ำไม่เป็นนี่หว่า!

        มันก็เลยโดดลงมาช่วยประคอง ช่วยดันก้น ลากผมขึ้นมาจากสระได้ โอ้ย!! ทุกท่านครับ รอดจากครั้งนั้นได้ ผมสัญญากับตัวเองว่า “กูจะไม่ซ่าและไม่เล่นแบบนี้อีกแล้ว” เค้ากลัววววววว!!!

        จากเกือบตายจากสระน้ำบ้านเพื่อน อายและทุเรศตัวเองมากเลย ก็มาเกือบตาย จากบนท้องถนนอีกครั้ง สมัยเริ่มต้นจัดรายการใหม่ๆ ตอนนั้น มากับ พี่โก้พริ้ว ณ ราชบุรี น้องเลิฟอีกหนึ่งคน วิ่งมาเส้น พระราม 9 ตอนดึกๆ จำได้แม่นเลย ขับมาด้วยความเร็วประมาณนึง

        ข้างหน้าเป็นรถบรรทุกสิบล้อ อยู่ดีๆ พ่อเจ้าประคุ้นทูนหัว...แสรดดดด นึกจะเลี้ยวซ้ายมันก็เลี้ยว ไม่มีการให้ไฟสัญญาณใดๆ ทั้งสิ้น.... มันเลี้ยวเลย โอ้ว!!พระเจ้า กรูเสยตูดมันแน่ๆ สภาพศพกรูคงดูไม่ได้ชัวร์...ตายยยย สถานเดียวเท่านั้นที่นึกได้ ผมกับโก้พลิ้ว น้องที่นั่งด้วยกัน เหมือนยอมรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น

        แต่เชื่อไหมครับ วาผมรอดเหมือนปาฎิหารย์ พี่กบ ทรงสิทธิ์ ร้องไว้เพราะมาก ถุยส์!!!! คนกำลังตื่นเต้น จะมาพูดเข้าเพลงทำมัยเนี่ย....ไอ้บ้า!!

        ผมจำได้ว่าตอนนั้นเหมือนมือผมหลุดจากพวงมาลัยแล้วด้วย แต่ ปลาดุก เฮ้ย! ปลาช่อน เฮ้ย ปรากฏ อ่ะ..ถูกแล้ว โอ้ยจะตลกอะไรกันนักกันหนา ห๊า! ไอ้ป๋อง 

        แต่ปรากฎว่าเหมือนมีมือปริศนา ที่มองไม่เห็น มาหมุนพวงมาลัยหักออกขวา แล้วทำให้เราสองคนหลุดและรอด ออกมาได้อย่างหวุดหวิดและเฉียดตาย จนถึงทุกวันนี้ ผมกับพี่ โก้พลิ้ว ยังจำได้...นี่กรูรอดมาได้ยังไงว่ะ!!

        นั้นคือสองเหตุการณ์เกือบตายของผม แล้วเราก็กลับมา กับเกือบตายของทีมโปรดเราบ้างดีเฟ่ ไปไหนมาไหนจนไกลจะกู่ไม่กลับอยู่แว้ว!!!!

        กับผลงานนัดล่าสุดที่เปิดบ้าน อิมิเรสต์ สเตเดียม ต้อนรับน้องใหม่ หงส์ขาว สวอนซี กับคนดูเต็มความจุสนาม หกหมื่นนิดๆ

        เห็นแล้วก็ให้สังเวชทีมตัวเอง นี่ถ้าไม่ได้ลูกเปิดบอลอันเฟอะฟะของ นายทวารหงส์ร่อน เฮ้ย!! หงส์ขาว แล้ว “ม้าเข้าเส้นชัย” อาชาวิน ยิงเข้าไปง่ายๆ ยังนึกสถาพไม่ออกจริงๆ ฮับ

        ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไง นึกว่านัดนี้จะชนะสวยๆ ซะหน่อย สักสอง - สามลูกก็ยังดี นี่พ่อมักน้อยเอาซะจุ๋มจิ๋มเชียว 1 ผล ถุยส์ๆๆ

        ดีน่ะที่ช่วงท้าย ก่อนกรรมการ จะบ้วนลมออกมาจากนกหวีด เป่าหมดเวลา ไม่โดนตีเสมอซ่ะก่อน เพราะสวอนซีโหมบุกกระหน่ำเหลือเกิน จังหวะนั้น ถ้ากองหน้าหงส์ขาว แม่นเป้าซะหน่อยล่ะ...ตัวใครตัวมันล่ะพ่อ!!

        หนึ่งประตู สามแต้ม เอาว่ะ! กับชัยชนะนัดแรกของฤดูกาลนี้ คิดในแง่ดี ทีมมันยังไม่ลงตัว แต่เห็นสภาพ เวนเกอร์ แล้วเซ็งชะมัด ดูหงอยๆ เหี่ยวๆ ยังไงไม่รู้ ดูไม่ค่อยกระตุ้นปลุกอารมณ์ลูกทีมซักเท่าไหร่เลย

        รู้เงี่ย.... ไปตาม อาโออิ มิยาบิ มาปลุกอารมณ์ ให้น่าจะดี...อิ อิ อิ เผลอๆ อาจมีของแถม ตามมาด้วย...โอ้ยเสียวโว้ย...แสรดดดดดดดดด

        ส่วนฟอร์มนักเตะใหม่ จากที่ดู...โอเคนะ ไม่ว่าจะเป็น อาร์เตต้า ใช้ได้ แมร์เตซัคเกอร์ แหล่ม เบนายูน ที่ลงมาเป็นตัวสำรอง ก็ดูหวือหวาดี

        แต่ไอ้ 2 ตัวที่จะกล่าวถึงเนี่ย...เบื่ออ่ะ ไอ้ตัวแรกนักเตะดาวรุ่ง แต่ดูแล้วไม่น่ารุ่ง ฟริมปง อะไรของมรึง มั่วตั้วไปหมด มีแต่แรง ความคิดสร้างสรรค์ ดูมีน้อยมาก เข้าบอลยังโฉ่งฉ่างเหมือนเดิม

        ส่วนไอ้ตัวนี้ พัฒนาการช้ามาก มีแต่ความเร็วกับเมียสวยแค่นั้น ที่เหลือไม่ได้เรื่องเล้ย เหมือนจะดีแต่ไม่ดี เพื่อนมันที่มาจากนักบุญแดนใต้ เซ้าท์แธมป์ตัน อย่าง แกเรธ เบล เค้าไปถึงไหนแล้ว

        เปิดบอลก็ไม่ดี เลี้ยงบอลก็ไม่ผ่าน ยิงประตูก็ไม่ได้เรื่อง แล้วยังอยากเล่นเป็นศูนย์หน้าตัวเป้า .. ธีโอ วัลค็อตท์..ไอ้อ่อนเอ้ย........

        แหม่.... ปิ๊ดเลย ก็ได้แต่สวดมนต์ ภาวนาขอให้มันทั้งสองตัวดีขึ้นก็แล้วกันนะ จะได้ไม่เกือบตายเหมือนที่ผ่านมา

        แต่ระหว่างที่เขียนต้นฉบับอยู่นี้ ต้องบอกก่อนว่ายังไม่รู้ผลระหว่าง ดอร์ทหมู เฮ้ย!! ดอร์ทมุนด์ กับ อาร์เซน่อลของเรา ซึ่งจะลงเตะกันตอนเกือบๆจะตีสอง ซึ่งเราต้องไปเยือนเค้า ขอให้ไม่แพ้กลับบ้านก็โอเคล่ะว่ะ

        ช่วยกันลุ้นช่วยกันเชียร์ กันต่อไป สู้เค้า ไอ้ปืนใหญ่ ใหญ่ ใหญ่ ใหญ่ ฯลฯ